مدتي است كه داستان‌هاي پليسي و جنايي، در مسيري متفاوت‌تر و نازل‌تر از مسير آگاتاكريستي، ميكي اسپلين و ... به جريان مي‌افتد در كتاب نمي‌خواهم زنده بمانم، اين تغيير مسير به وضوح مشهود است.مترجم در معرفي اين كتاب نوشته است: «چه بخواهيد و چه نخواهيد، همراه با 6 ميليارد نفر ديگر بر قطار زندگي سوار شده‌ايد و به سوي سرنوشت خود در حركت هستيد. مسافران اين قطار چه وقت و چگونه پياده مي‌شوند؟ خدا مي‌داند. بنابراين اگر در جريان اين سفر ناخواسته و اجباري مسافري بر اثر ابتلا به يك بيماري دردناك و علاج‌ناپذير ... تصميم بگيرد كه چند ايستگاه زودتر پياده شود، آيا مي‌توان به موجب قوانيني كه ساخته و پرداخته فكر انسان‌هاي سالم و موفق و اميدوار است مانع او شد؟ دختر خانواده كه مراقبت كامل مادر بيمارش را به عهده دارد، با مرگ مرموز مادرش به قتل او متهم مي‌شود و ماجراهاي داستان، از چنين مراحلي مي‌گذرد و بر جذابيتش مي‌افزايد.»

پيش از اين كتاب‌هاي متعددي از اين نويسنده خوانده‌ايم و شايد باشند كساني كه هنوز داستان «بعد از او» را به خاطر داشته باشند، كتابي كه در مدتي كوتاه، شش بار تجديد چاپ شد. حمزه‌لو مهم‌ترين ابزاري را كه براي نوشتن داستان‌هايش به كار مي‌گيرد، سادگي نثر است و يافتن انسان‌ها و اتفاق‌هاي ساده.جالب اين كه همين بهره‌وري از ساده‌ها، قصه‌هاي اين نويسنده را جذاب مي‌كند و خواننده را كشان‌كشان با خود به متن ماجراهاي واقعي مي‌برد. سطري چند از كتابش را با هم مي‌خوانيم:«مريم بي‌آن‌كه از جايش بلند شود، خنديد. باورش نمي‌شد چيزي كه مي‌بينيد حقيقت داشته باشد. صداي خنده‌اش در آن فضاي كوچك مي‌پيچيد و مثل موسيقي فيلم‌هاي ترسناك پژواك بدي پيدا مي‌كرد. دستش را روي سرش گذاشت و به نوار كوچك كه حقيقت بزرگ و مهمي را فاش مي‌كرد زل زد.»

 كتاب كنترل افكار و احساسات، از مجموعه كتاب‌هايي است كه مي‌تواند مورد توجه كساني قرار گيرد كه مي‌خواهند با خودآموزهاي روانشناسي، انديشه‌ها و احساس‌هاي مختلف‌شان را در مسيري منطقي به جريان بيندازند. مولفان كوشيده‌اند با ارائه راهكارهايي، غلبه بر اضطراب، چيرگي بر افسردگي، ترك عادت‌هاي ناپسند، جلوگيري از افكار ناخواسته، چيرگي بر هراس و غلبه بر ترس را به علاقه‌مندان كتاب‌هاي روانشناسي آموزش دهند. ضمنا اين كتاب كه در بيست فصل تنظيم يافته است، روش استفاده صحيح از مفاد آن را به خوانندگان خود مي‌آموزد و مدعي است: «روش‌هاي رفتار شناختي كه در اين كتاب ارائه شده، روش‌هاي خود ياري‌اند. به اين مفهوم كه شما قدم به قدم به خودتان كمك مي‌كنيد تا تغييرات لازم را در خلقيات و زندگي‌تان به وجود آوريد.»

«دموكراسي صرفا برنامه‌اي سياسي نيست كه از طريق برپايي نهادهايي سياسي-مدني مشاركتي، اعطاي حق راي همگاني يا انتخابات مردمي تحقق پيداكند. دموكراسي ابعاد گوناگوني دارد، از جمله بعد معرفتي كه موضوع اصلي كتاب است. در اين نوشتار زمينه‌ها و بنيادهاي شكل‌گيري دموكراسي معرفتي و دموكراتيك شدن دانش به تفصيل بررسي شده است. نويسنده كوشيده است با مقايسه دانش پيش دموكراتيك و دانش دموكراتيك، دانش جادويي و دانش انساني، دانش مقدس و دانش اقتصادي، دانش سنتي و دانش بازانديش، دانش رسمي و دانش آنارشيستي، دانش مطلق‌نگر و دانش نسبي‌نگر و بالاخره دانش يگانه انگار و دانش كثرت انگار نشانه‌هاي ظهور دموكراسي معرفتي را عيان سازد.» آن چه خوانديده‌ايد مطلبي است كه ناشر براي معرفي فوري‌تر محتواي كتاب نوشته است. دموكراسي معرفتي علاوه بر مزايايي كه ناشر به آن‌ها اشاره داشته، شامل نتيجه‌گيري، نشانگان ظهور دموكراسي معرفتي، يادداشت‌ها و كتابنامه هم مي‌شود.

نسرين قديري، اين بار كتابي نوشته است كه وام‌دار نام خود او است، اما در اصل مقصود او، جزيره‌اي است به نام نسرين، كه معدن عنبر بوده است. پيش از آن‌كه اين نويسنده با شادان همكاري كند، با ناشران مختلفي همكاري داشته است، اما از حق نبايد گذشت بالندگي قديري در داستان‌سرايي از زماني آغاز شد كه او با ناشر جديدش، همكاريش را آغاز كرد، كتاب اخيرش بدين‌گونه آغاز مي‌شود:«... تور سفيد را روي صورتش انداخت و جلوي آيينه رفت. خودش را با دقت نگاه كرد و گفت: نسرين خانوم مي‌خواد عروس بشه. نسرين خانوم هم داره عروس ميشه، خنديد و با چشم‌هاي جوان و آرزومندش به خواهر بزرگش خيره شد.مادرش با بي‌حوصلگي خود را روي مبل را حتي جابه‌جا كرد و گفت: بسه ديگه، من نمي‌دونم تو كي مي‌خواي دور اين ديوونه‌بازي‌هات رو خط بكشي . مي‌دوني چند سالته؟!»

ريموند كارور بيشتر به عنوان چهره‌اي برجسته در عرصه داستان كوتاه ادبيات معاصر آمريكا مي‌درخشد و به همين دليل كفه نويسندگي‌اش در ترازوي شهرت او سنگين‌تر است تا كفه شاعري‌اش. با وجود اين نبايد تاثيرپذيري و بيش از همه تاثيرگذاري او بر شاعران معاصرش را از ياد برد. كارور در اين باره نوشته است: «به عنوان يك شاعر، كار نويسندگي را شروع كردم. بنابراين خيلي خوشحال خواهم شد اگر بر سنگ مزارم بنويسند: شاعر، نويسنده داستان‌هاي كوتاه و منتقد تفنني. درست به همين ترتيب». قسمتي از يك قطعه شعر اين شاعر را كه برنده جايزه شعر لوينسن و جايزه كتاب شعر لوس‌آنجلس تايمز است، از كتاب ترس از زود رسيدن در اين‌جا مي‌آوريم: ترس از ديدن ماشين پليسي كه در خيابان مي‌پيچد ترس از به خواب رفتن در شب ترس از رستاخيز گذشته ترس از «اكنون»ي كه بال و پر مي‌گيرد....

به تازگي ديوان امين انتشار يافته است، كه علاوه بر مجموعه اشعار شاعر، ترجمه فن شعر ابن‌سينا و ارسطو را نيز شامل مي‌شود و نيز 415 قطعه شعر از 250 شاعر معاصر را دربرمي‌گيرد كه جمله شاعران، در سروده‌هاي‌شان، به ستايش از پرفسور سيدحسن امين پرداخته‌اند.براي آن‌كه برداشت ابن‌سينا از شعر را به نظرتان برسانيم، سطري چند از ترجمه كتاب شفا را در اين‌جا مي‌آوريم:«شعر كلامي است خيال‌انگيز، ساخته شده از گفته‌ها/ كلمه‌هاي موزون و متساوي و مكرر. معني موزون بودن كلام شاعرانه، آن است كه ايقاعات (الحان موسيقايي با فاصله‌هاي مساوي و بر منهج صوتي واحد= ريتم) آن، هماهنگ و منظم باشد...» و اين هم نمونه‌اي از اشعارپرفسور امين: با آن‌كه دليرم و دلاور بودم / من زخمي جنگ نابرابر بودم / داني زچه بي‌سپاه و لشكر بودم؟ / زيرا ز سپاه خود، فزون‌تر بودم